De laatste jaren valt er een grote wederopleving te bespeuren in de belangstelling voor het werk van de Engelse schrijfster Virginia Woolf. Door het naar haar vernoemde fameuze toneelstuk van Edward Albee werd bij mensen, die nooit één letter van haar hadden gelezen, nieuwsgierigheid gewekt naar haar literaire prestaties.

Dat zal voor de meeste van die nieuwsgierigen dan een vreugdevolle leeservaring hebben opgeleverd. Literair-historisch gezien vormt haar werk een essentiële schakel tussen de Engelse literatuur van het Victoriaanse tijdperk en de moderne naoorlogse letteren. Haar naam en literaire opkomst in de eerste decenniën van onze eeuw zijn nauw verbonden aan de invloed en reputatie van de zogenoemde Bloomsbury-groep, een milieu van kunstenaars, intellectuelen en avant-gardisten, dat een stempel drukte op de Engelse literatuur vóór de tweede wereldoorlog.

Na eerst door Lytton Strachey ten huwelijk te zijn gevraagd, trouwde Virginia met Leonard Woolf, zelf een schrijver en intellectueel van aanzienlijke rang. Onstuimiger overigens dan haar verhouding met Leonard waren haar relaties tot enkele vrouwen. Haar ambivalente erotische persoonlijkheid heeft ze romantechnisch het meest indrukwekkend verbeeld in de roman Orlando. Ook als recensente (o.a. voor de Times Literary Supplement) en als uitgeefster (Hogarth Press) heeft ze grote invloed uitgeoefend op het culturele gebeuren tussen de twee wereldoorlogen.