< Vorige pagina
Annie Romein-Verschoor
Omzien in verwondering
Herinneringen van Annie-Romein Verschoor Deel II
Privé-domein Nr. 17

Jaar van uitgave: 1971   Recensies: niet aanwezig
Uitgever: De Arbeiderspers   Aanbod: 7 keer aangeboden
Vertaling:   Vraag: niet gevraagd
  Verkrijgbaarheid:
  Waardering: -

Tekst achterplat:

Het eerste deel van de herinneringen van Annie Romein-Verschoor, dat najaar 1970 in Privé-Domein verscheen, is in de pers algemeen begroet als een van de belangrijkste en boeiendste verschijningen op de najaarsmarkt.

Het boek sloeg aan bij een breed publiek zodat het in korte tijd drie herdrukken beleefde! De bijzondere rang van deze autobiografie werd nog extra onderstreept door de toekenning aan de schrijfster van de Constantijn Huygensprijs voor haar gehele oeuvre.

De bekroning van een werk dat in Omzien in verwondering als het ware een doorlichtende conclusie vindt, in de beschrijving van ongeveer een halve eeuw sociale en culturele geschiedenis. Annie Romein vervolgt in dit tweede deel het relaas van haar herinneringen vanaf de bevrijding. Na de ontgoochelende periode van 'de koude oorlog' te hebben doorstaan, breekt eindelijk het klimaat van méér verdraagzaamheid door, waarvoor Annie en jan Romein zélf zo lang hadden gestreden en geschreven.

Een greep uit de enthousiaste recensies van het eerste deel:
'Het geheel van deze memoires tot 1939 wekt een gave indruk, en wie een stukje vaderlandse geschiedenis wil bezien vanuit de provo-rol die de Romeins toch zeker tot 1925 hebben vervuld, zal dit boek in één adem uitlezen.' (Wam de Moor in De Tijd)

'Een boek leesbaar haast als een roman en met allerlei belangwekkende en prikkelende beschouwingen. Men sla het niet over: het is de moeite waard.' (SJ. van der Schaaf in Het Parool)

'Ik heb me vooral afgevraagd: wie is deze vrouw? Ze zet je voor grote puzzels terwijl dan toch de integriteit van de schrijfster wint. je gelooft in deze vrouw; ze is echt; ze vecht - nog steeds - om een bestaansverheldering, waarin ze clichés weigert, durft alleen te staan, een overtuiging te hebben, een radicaal standpunt in te nemen, tegen de fatsoensrakkers in.' (Ben Bos in De Nieuwe Linie)

Recensie(s):

Nog geen recensies aanwezig

Plaats een recensie
Mijn gegevens


Gustave Flaubert,
Haat is een deugd
gekozen tot GOUDEN PRIVÉDOMEIN



Kies het mooiste voorplat