< Vorige pagina
Pablo Neruda
Ik beken ik heb geleefd
Herinneringen Deel II
Privé-domein Nr. 28

Jaar van uitgave: 1975   Recensies: niet aanwezig
Uitgever: De Arbeiderspers   Aanbod: 3 keer aangeboden
Vertaling: Robert Lemm   Vraag: niet gevraagd
  Verkrijgbaarheid:
  Waardering: -

Tekst achterplat:

Twaalf dagen na de dood van Salvador Allende stierf de Chileense dichter, diplomaat en revolutionair Pablo Neruda. Dadelijk circuleerden er geruchten dat hij onthullende memoires had geschreven.

Voorjaar 1974 kon in Spanje het door Neruda's weduwe Matilde en de Venezolaanse auteur Miguel Otero Silva bezorgde manuscript van deze herinneringen inderdaad verschijnen. Neruda schreef het laatste hoofdstuk drie dagen vóór zijn dood, die vrijwel samenviel met de ondergang van het grootse democratisch-socialistische experiment in Chili.

Het kan nauwelijks verwonderen: na zijn bekroning met de Nobelprijs in 1971 is de belangstelling voor het grote poëtische oeuvre van Neruda over de hele wereld enorm toegenomen.

Zijn fascinerende herinneringen, met die scherpe portretten van Lorca, Hernandes, Alberti, Eluard, Aragon, Che Guevara, Fidel Castro en vele anderen, behoren tot een privé domein zoals we ons dat niet boeiender hadden kúnnen voorstellen.

Neruda werd geboren als zoon van een treinmachinist in Temuco, een dorpje in het zuiden van Chili. De jonge Pablo trekt naar Santiago en verwerft als vijftienjarige een literaire prijs voor zijn gedichten. Snel verspreidt zich de mythe van de fameuze jonge dichter met de lange cape, die hongert in Santiago en van Parijs droomt.

In 1927 vertrekt Neruda naar Parijs. Hij maakt snel een politieke en literaire carrière, zo zelfs dat hij consul wordt in Birma en Ceylon. In Ceylon beleeft hij een van de vele spectaculaire erotische avonturen die in zijn memoires ironisch en zonder enige mooischrijverij zijn vastgelegd.

Als hij in Spanje tijdens de burgeroorlog actief de republikeinen steunt, wordt hij uitgewezen. Ook in eigen land valt hij in ongenade en in 1945 wijst de corrupte Chileense president Videla hem uit. Neruda begint aan een vlucht die anderhalf jaar duren zal, dwars door Chili, de Andes en Argentinië.

Met de hulp van de diplomaat dichter Asturias weet Neruda in het bezit te komen van een valse pas en Parijs te bereiken. Hij bezoekt India, Rusland en China, en betuigt meermalen zijn ongebroken geloof in en sympathie voor het communisme, al ontzenuwt hij in deze herinneringen voorgoed de legende dat hij hand- en spandiensten zou hebben verleend aan de stalinisten, tot en met de aanslag op Trotski toe.

In 1970 is hij de enige grote kandidaat voor het presidentschap in Chili maar treedt vrijwillig terug ten behoeve van Allende. Twaalf dagen na diens gewelddadige dood sterft hij zelf.

Recensie(s):

Nog geen recensies aanwezig

Plaats een recensie
Mijn gegevens


Gustave Flaubert,
Haat is een deugd
gekozen tot GOUDEN PRIVÉDOMEIN



Kies het mooiste voorplat