Paul Léautaud: een geval in de Franse literatuur, altijd bezig met zich zelf, asociaal en egoïstisch, zijn leven lang een vrij grote afkeer van zijn medemens colporterend, een verfomfaaide, authentieke non-conformist en de schepper van een onvergelijkelijk literair oeuvre, dat vrijwel geheel bestaat uit autobiografische geschriften.

Hebben wij in Onvoltooid verleden tijd - Privé-Domein nummer 2 - met zijn jeugdliefde kennis kunnen maken, thans lezen wij het verslag van zijn jarenlange verhouding met de veel oudere, getrouwde vrouw, die hij via de Dierenbescherming had leren kennen: madame Cayssac.

Zij schenkt hem een wereld vol zinnelijk genieten maar óók een hel van ruzies, beledigingen en pesterijen. Om haar liefdeskwaliteiten noemt hij haar eerst de panter, later wordt zij de pest, de plaag, de gesel van zijn leven.

In zijn Particulier dagboek, waarvan wij bier het eerste, geheel afgeronde deel geven, heeft Léautaud al de kwellingen en heerlijkheden die hij met haar beleefde op fascinerende wijze vastgelegd.