Mijn Prive-domein
Mijn Privé-domein

Shortlist
Shortlist


Catalogus
Catalogus


Bijdragen aan website

Recensie

< Vorige pagina
Privé-domein nr. 267
Auteur(s): Arthur Japin
Titel: Zoals dat gaat met wonderen
Dagboeken 2000-2007
Recensent: Elsbeth Etty
Bron: NRC Next
Geplaatst door: Gerd-Jan Oud
Geplaatst op: 25-9-2008
Waardering: geen waardering bekend


Arthur Japin laat duizend tegeltjeswijsheden bloeien
ArthurJapin
Zoals dat gaat met wonderen.
De Arbeiderspers, 463 blz. €24,95

Grote schrijversroem, internationale literaire successen, een adembenemende productie, turbulentie in het liefdesleven en dat alles in een tijdperk waarin dramatische gebeurtenissen de wereld schokken - in het dagboek dat Arthur Japin bijhield van 2000 tot 2008 ontbreekt het niet aan ingrediënten die de nieuwsgierige bewonderaar inzicht zouden kunnen bieden in dit schrijversschap. Alleen is de beschrijving van Japins belevingswereld nogal oppervlakkig. Zijn aantekeningen hebben een hoog zelf-felicitatiekarakter, waar niets op tegen is, zij het dat de amour propre van de schrijver, in verband gebracht met de wereld om hem heen, tot potsierlijke resultaten leidt.

Pim Fortuyn wordt vermoord - ‘wat mij het meest verbijstert’, schrijft Japin, ‘is dat iedereen daarover zo verbaasd is, zou ik dan de enige zijn geweest die het aan zag komen?’ Theo van Gogh wordt vermoord. ‘O god, zeg ik, wat er nu gaat beginnen.’ Op 11 september 2001:
‘Nu is het tijd om lief te hebben. In plaats daarvan zal er gehaat worden.’ Veel diepzinniger wordt het nergens. In duizend variaties krijg je dit soort tegeltjeswijsheden voorgeschoteld. En nergens een spoortje zelfrelativering of humor.

Japin geniet van zijn roem. Die is verdiend en als hij er op uit was geweest zijn lezers ervan te laten meegenieten, had dat zelfs een naïef charmant dagboek kunnen opleveren. Als grote geest voelt hij zich echter geroepen commentaar te leveren op van alles wat hem overduidelijk geen snars interesseert. Na de verkiezingen die tot het tweede kabinet Balkenende leidden, noteert hij: ‘Het kabinet is gekozen door de bewoners van oude volkswijken en zij die daaruit omhooggevallen zijn en nu in de eersteklascoupé hun Telegraaf lezen, gekleed in Italiaans kostuum met witte sportsokken. Op bouwsteigers viert men de overwinning...’ Dat kabinetten niet worden gekozen, is hem blijkbaar ontgaan, rangen en standen kent hij des te beter. Minder verheven, anonieme mensen moeten het voortdurend groepsgewijs ontgelden als laffe middelmaat.

Japin is duidelijk niet van de straat: ontmoetingen met andere beroemdheden vullen een groot deel van het dagboek, overigens zonder dat je iets over hen te weten komt. Maar het is toch goed om te weten dat prins Willem-Alexander en prinses Maxima idolaat zijn van Japin en zijn werk. Starfucking, heet dat, maar dan vooral met zichzelf.

Iemand had de schrijver van populaire historische romans hiervoor moeten behoeden. Normaal gesproken behoort een uitgever dat te doen. In dit geval is dat moeilijk, omdat de directeur van De Arbeiderspers, Lex Jansen, prominent in dit dagboek figureert als Japins partner. Daarnaast werd er ook nog een Amerikaan verliefd op Japin, Jansen accepteerde dat, en nu leven en minnen ze met z’n drieën. ‘Het is een wonderbaarlijke vermenigvuldiging’, jubelt Japin. ‘Maar zoals het gaat met wonderen: wie er zelf niet bij is geweest, zal het niet willen geloven.’ Ik geloof het best, maar het interesseert me niets.
Mijn gegevens


Gustave Flaubert,
Haat is een deugd
gekozen tot GOUDEN PRIVÉDOMEIN



Kies het mooiste voorplat