Mijn Prive-domein
Mijn Privé-domein

Shortlist
Shortlist


Catalogus
Catalogus


Bijdragen aan website

Recensie

< Vorige pagina
Privé-domein nr. 236
Auteur(s): Maarten 't Hart
Titel: Een deerne in lokkend postuur
Persoonlijke kroniek 1999
Recensent: Diversen
Bron: ?
Geplaatst door: Gerd-Jan Oud
Geplaatst op: 13-3-2007
Waardering: geen waardering bekend


Een deerne in lokkend postuur

* Voor mij was dit een hernieuwde (sinds mijn humanioratijd) kennismaking met de schrijver. Ik vond dit boek zeer vlot geschreven. Het boek bevat een vleugje kritiek (ook zelfkritiek) dat er mag wezen en onze hedendaagse maatschappij gezellig op de korrel neemt. Ik heb me goed geamuseerd (’t Hart was soms echt humoristisch, de beschrijving van de rijlessen bv…..) en raadt iedereen aan zich in ’t Harts dagboek te verdiepen. De auteur drukt zich uit in een hele duidelijke en vlotte taal en zet er wel vaart achter. Ik heb het boek in één ruk uitgelezen.

* Ik heb het boek met heel veel plezier gelezen. En dat verbaasde me. Ik heb in de jaren tachtig veel van hem moeten lezen (beetje vooruitstreven refo wilde natuurlijk op de hoogte zijn van zijn meningen over het geloof). Sindsdien alleen via de andere media van hem gehoord. Een paar weken geleden was hij bij Paul Witteman en sprak over Bach. Dat deed hij met zoveel eruditie, passie en humor dat ik zijn jongste werk heb gekocht toen ik een boekenbon kreeg. Met een boekenbon koop ik nooit het geijkte, maar probeer ik me te laten verrassen. Dat is goed gelukt!

* Dit boek lijkt een beetje op de vorm van de Geheime Dagboeken van Hans Warren. Bij Hans Warren voert de natuur, de kunst (musea) en sex de boventoon, waar bij 't Hart de natuur, schrijven en muziek (Bach) vooral aan de orde is.

* Op de valreep toch nog uitgelezen voor oktober begon. Ik ben eigenlijk niet zo'n fan van 't Hart, maar dit vond ik wel aardig. Het boek ontlokt me bij tijd en wijle een grinnik omdat hij soms hele scherpe opmerkingen maakt. 't Hart is net zo'n soort hypochonder als Zeno (hij vindt dat ook een van de mooiste boeken ooit) en ik weet dat ik daar ook van vond dat ik het wel leuk vond maar soms ook vermoeiend om te lezen. Ik vind dat hij een paar prachtige gedichten citeert in zijn boek, van schrijvers die ik zelf ook graag lees (niet dat ik zoveel gedichten lees ;-). Op zich wel lezenswaardig, maar niet op mijn all time favorite lijst (waar sowieso geen 't Hart op staat).

Alhoewel……..

* Ken je "Het roer kan nog zes maal om"? Ongeveer dezelfde opzet als "Een deerne", maar ik vond het veel beter! Waarom? (..) dan zal ik wel hevig moeten nadenken, want "Het roer" las ik jaren geleden. Ik geloof dat ik het veel minder zeurderig vond dan "Een deerne". Dat heb ik ook wel met plezier gelezen hoor, maar het is ongeveer net zo'n verschil als tussen "De jacobsladder" dat ik heel goed vond en "De droomkoningin" dat ik wel aardig vond. Overigens vond ik alle boeken van ’t Hart, uitgezonderd "Het uur tussen hond en wolf" waarvan hij zich trouwens inmiddels zelf ook distantieert, zeker de moeite van het lezen waard.

Welk een ideeënrijkdom :-O!

* Wat heeft die man een hoop goedgeschreven tekst over werkelijk van alles en nog wat. Welk een ideeënrijkdom! Prachtige verhalen over hoe hij z'n rijbewijs - net - niet haalde, hoe zijn platenclub bijeenkomt, hoe het was om televisiepresentator te zijn (vreselijk), zijn liefde voor bibliothecaresses. Ook zijn passie voor lezen beschrijft hij prachtig. Zeer herkenbaar, inclusief het gevoel dat je het eerst verdient moet het hebben te mogen lezen.

Citaat:
"Sinds ik schrijf ben ik overigens nog verzotter geraakt op lezen dan vroeger. Nu ik weet hoeveel moeite het kost om een goede, leesbare, aantrekkelijke tekst te vervaardigen, begroet ik elke behoorlijke tekst waar ik zelf niet op gezwoegd heb, met groter genoegen dan voorheen. Al dat geploeter om iets zodanig te verwoorden dat het lijkt alsof het geen moeite heeft gekost, werd godlof urenlang door iemand anders voor mij verricht terwijl ik het in enkele minuten tot mij kan nemen. In wezen is lezen een vorm van luiheid."

't Hart schrijft overigens zo boeiend en vol bewondering over Multatuli dat ik overweeg diens ideeën maar weer eens tot mij te nemen, ondanks die vreselijke Max Havelaar. Het boek over Bach ga ik zeker spellen.

* 't Hart strooit wel erg graag met zijn muziekkennis, noem componisten waar ik nog nooit van heb gehoord (en ik dacht altijd van mezelf dat ik een redelijke basiskennis van klassieke muziek heb) en schrijft op zich niet altijd even onderhoudend daar over. Ik geloof ook dat ik de momenten waarop hij zijn enorme kennis over het een of het ander ten toon wil spreiden (of dat nou muziek of florakennis is) hem het vervelendst vindt, niet onderhoudend.

Katja gaf alléén 'januari' al genoeg stof tot nadenken

* Ik heb tot nu toe alleen 'januari' gelezen, waar ik al genoeg over kan zeggen. Op de eerste pagina (blz. 5) "Volgens Thomas Mann heeft de muziek van Brahms wel warmte, maar, schreef hij, 'het is de warmte van een koestal'." Deze zin maakt me nieuwsgierig, bedenk mij dat ik toch echt eens iets van Mann moet gaan lezen, en ik neem mij voor om dan tegelijkertijd naar Brahms te luisteren. Het maken van lijstjes is begonnen, (Sei
Shonagon, zoals ook Pauline wel eens verzucht).

Op blz. 6 een passage die aan mij voorbij gaat:
"Terwijl je daar dan op je rug ligt en met de kijker de hemel afspeurt, en al die sterren in het blikveld van je kijker voorbijschuiven, is het moeilijk om niet even aan Pascal te denken. 'De stilte van die onmetelijke ruimten beangstigt mij.' Vervolgens schiet dan het antwoord van Kierkegaard door je gedachten: en wanneer ik ga onder de welving van de hemel, de vele sterren zie, dan voel ik mij toch niet vreemd in die enorme wereld - ze is immers van mijn Vader. En ik voel mij helmaal niet verlaten op het kruis van mijn leven, in mijn ellendigheid, want ik ben toch altijd onder Vaders ogen.'
Terwijl ik daar lag en het flink koud optrok langs mijn rug, voelde ik iets heel anders dan Pascal en Kierkegaard."

Pascal en Kierkegaard?
Als ik beide namen in een zoekmachine invoer kom ik op een site waar een uittreksel staat van 'de ortolaan'. In dit boek van 't Hart wordt veel aangehaald uit het boek 'Vrees en Beven' van S. Kierkegaard, en Pascal blijkt een personage uit dit boek te zijn.
Op mijn stapel ongelezen boeken (dat krijg je als je vaak in kringloopwinkels bezwijkt voor boeken die je ooit wel een keer zou willen lezen) ligt 'de ortolaan'. Lezen dus.
Het staat boordevol uitspraken van Kierkegaard (misschien ook eens lezen) en tot mijn vreugde kom ik bovenstaand citaat van Kierkegaard tegen. In 'de ortolaan' voegt ‘t Hart toe: "Hoewel ik het niet kon nazeggen, troostte het mij dat hij had geschreven over 'mijn' vader, en niet over onze vader, zoals ook de dichter van psalm 23 had gezegd: 'De Heere is mijn herder.'"

Verder kom ik in 'de ortolaan' vergelijkbare motieven tegen als in 'een deerne in lokkend postuur'
- de muziek, en dan met name Bach
- beschrijvingen van wandelingen door steden
- natuur observaties
- verwijzingen naar literatuur en filosofen
- bijbelse fragmenten

Op blz. 7 van het dagboek bedenk ik me dat ik toch eens wat beter de natuur en wetenschap bijlagen van de krant moet gaan lezen.

Blz. 8. Ik lees psalm 90 maar zie 'Gij doet de mens wederkeren tot verbrijzeling' niet staan.
Ik lees numeri 13, in vers 28 kom ik de Enakieten tegen, enakskind staat op blz. 8, Van Dale zegt: 'een reus van een kind'.

Blz. 9 weer een zin waar ik niet uitkom: "Uit anaal contact van de Canidae vloeit vaak verbaal contact voort van de Hominidae. Aldus kun je met mensen in aanraking komen met wie je anders nooit zou praten."
Van Dale: hominiden: de familie van de primaten, waartoe de mens en zijn uitgestorven verwanten behoren.
Primaat: aap en halfaap. Het kan ook 'aartsbisschop als hoofd van een
kerkprovincie betekenen' in dit geval ga ik daar niet van uit. Canidae heb ik nergens kunnen vinden.

Wat ik verder in 'januari' nog tegenkom:
- Gaston Bachelard (filosoof)
- The novels of William Faulkner van Olga W. Vickery
- De vuuraanbidders van Vestdijk.

'Februari' wil ik gaan combineren met 'laatste zomernacht' van 't Hart (ligt hier ook nog ongelezen). Voor de overige maanden zijn Bachboek.

Maartjes inspiratiebron

*
Wat je ook nog tegenkomt: Alice K 's gids voor het Leven, een vrouw op zoek naar houvast, geluk en bijpassende schoenen, geschreven door Caroline Knapp. Maarten 't Hart schrijft een paar keer dat hij zeer op dit boek gesteld is. Caroline Knapp is geen Faulkner, Thomas Mann of andere literaire grootheid. Ze is een journaliste uit de U.S. en schrijft o.a. voor Cosmopolitan. Ik denk dat Maarten (of Maartje) veel van zichzelf in dit boek herkent. Op de cover staat o.a.: "Ik ben hopeloos met geld, ik kan niet goed met mijn auto onderweg en heb een diepgewortelde angst voor lege uren". In "Deerne" schrijft Maarten ook regelmatig over deze thema's.

Geografische bevrediging

* Ook geografisch was het bevredigend. Zijn tochten om zijn woning zijn met de atlas van Nederland 1:50.000, deel 1 (west Nederland) ook ruimtelijk te
volgen.

* Omdat hij zo'n mooie beschrijving van Warmond geeft ben ik deze zomer op een avond naar dit plaatsje gegaan en heb daar gewandeld. Ik herkende het ooievaarsnest, Mariënhaven, gedeelten van de wandelingen die hij beschrijft en zijn fietsroute naar Leiden.

Lekker mopperen

* Hij is op zijn best wanneer hij ongelooflijk aan het mopperen slaat. Bijvoorbeeld over de maand december en in het bijzonder de feestdagen in die maand. In november begint het al:
" Van kindsbeen af aan heb ik november altijd verreweg de mooiste maand van het jaar gevonden. Goddank geen feestdagen zoals in die vreselijke maand december."
En dan december (alhoewel hij moet bekennen dat hij met veel plezier Sintversjes verzint):
"December, maand der beproevingen! Meteen als inzet van de maand dat zotte feest van de Goedheiligman. Nog ben je daarvan, terwijl overal reeds kerstgroen en hulst oprukken, niet bekomen of de eerste nieuwjaarskaarten tuimelen binnen. Maar liefst vier vandaag!"
"Op de Leidse markt speelde een draaiorgel 'Nu sijt wellecome'. Tegelijkertijd speelde het carillon 'De herdertjes lagen bij nachte'. 'Dat er pek en zwavel van de hemel regene,' bad ik vurig, maar in plaats daarvan kwam de zon achter een wolk vandaan."
"Nog even en dan zijn al die wanhoopsdagen van december weer voorbij. Elke dag zinkt de moed dieper in mijn Strövels. Al dat ellendige kerstgroen. Al die akelige pinkellichtjes overal (..) Nog vijftien dagen - 2 januari, dan kan een mens weer opgelucht ademhalen."

* Als hij gewoon lekker aan het zeuren is over Carel Peeters of over zijn uitgever. De decembermaand, zijn hartstoornissen etc. dan kan hij heerlijk ongegeneerd uit de hoek komen en staat zijn scherpe humor me erg aan. (misschien omdat ik dan ook in mijn hoofd zijn typisch stemgeluid erbij hoor.)

Ik kan wel bezig blijven met citeren schrijft een grrl. Wat is er een betere reden om ‘de deerne’ dan maar helemaal te lezen ;-).

* Een deerne in lokkend postuur, een uitgave in de prive-domein serie van de Arbeiderspers. Ik vind deze boeken altijd een luxe, kostbare uitstraling hebben.

* Ben ik helemaal met je eens. Omdat ik het boek wil herlezen vraag ik het voor Sinterklaas.



Mijn gegevens


Gustave Flaubert,
Haat is een deugd
gekozen tot GOUDEN PRIVÉDOMEIN



Kies het mooiste voorplat